منتظر زمان مناسب هستید؟ چرا کمتر می‌آید و چطور کوچک شروع کنیم

اگر مدام منتظر لحظهٔ کامل برای ساختن چیزی از آنِ خودتان هستید، این نوشته برای شماست. مادران و افراد پرمشغله چگونه می‌توانند بدون فشار، کوچک شروع کنند.

زمان مناسب برای شروع چیزی از آنِ خودتان به‌ندرت خودبه‌خود می‌رسد. بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، اما چیزهای جدید جای آن‌ها را می‌گیرند. پس به‌جای انتظار برای لحظهٔ کامل، بسیاری از مادران و افراد پرمشغله کوچک و در همین زندگی‌ای که دارند شروع می‌کنند و در مسیر تنظیم می‌کنند.

من هم منتظر ماندم. به خودم می‌گفتم: وقتی بچه‌ها کمی بزرگ‌تر شدند. وقتی کار آرام‌تر شد. وقتی انرژی بیشتری داشتم. وقتی بیشتر می‌دانستم. هر «وقتی» منطقی بود. اما یک سال گذشت و روزهایم دقیقاً مثل قبل بود.

اگر آشناست، این نوشته برای شماست.

چرا مدام منتظر می‌مانیم؟

منتظر می‌مانیم چون امن‌تر به نظر می‌رسد. انتظار ما را از شکست، از احمق به نظر رسیدن و از خرج کردن پول برای کار اشتباه محافظت می‌کند. این‌ها ترس‌های واقعی و معقولی هستند.

اما انتظار هم رایگان نیست. هزینه‌اش وقتی است که می‌توانستیم برای یادگیری استفاده کنیم و اغلب حس آرام این است که چیز دیگری می‌خواهیم.

گفتنش با صدای بلند کمک می‌کند: «من از تنبلی منتظر نیستم. منتظرم چون به خانواده‌ام اهمیت می‌دهم و از اشتباه کردن می‌ترسم.» این کاملاً انسانی است.

اگر زمان مناسب هرگز نرسد چه؟

برای بیشتر ما خودبه‌خود نمی‌رسد. همیشه یک پروژهٔ مدرسه، دورهٔ شلوغ کاری، کودک بیمار یا فهرست بلند کارها هست. پرسش این نیست که «زندگی کی آرام می‌شود؟» بلکه این است که «در همین زندگی چه کاری از دستم برمی‌آید؟»

این همه‌چیز را عوض می‌کند. یک قدم کوچک به زندگی آرام نیاز ندارد. یک ساعت می‌خواهد.

«کوچک شروع کردن» دقیقاً یعنی چه؟

کوچک شروع کردن یعنی انتخاب کوچک‌ترین قدمی که شما را جلو می‌برد و اگر درست به نظر نرسید، می‌توانید آن را پس بگیرید. برای مثال:

  • بخوانید. یک مقالهٔ صادقانه دربارهٔ مدلی که کنجکاوش هستید.
  • گوش بدهید. یک وبینار رایگان ببینید و پرسش‌هایتان را بنویسید.
  • بپرسید. با کسی که قبلاً این کار را می‌کند صحبت کنید و دربارهٔ بخش‌های سخت هم بپرسید.
  • فکر کنید. یک هفته به خودتان وقت بدهید، بدون فشار برای پاسخ دادن.

هیچ‌کدام هزینهٔ زیادی ندارد و هیچ‌کدام شما را متعهد نمی‌کند. اگر بعد از آن تصمیم گرفتید که برایتان مناسب نیست، یک ساعت از دست داده‌اید و روشنی به دست آورده‌اید.

با ترس از شکست چه کنم؟

با کوچک کردن ریسک و بزرگ کردن اطلاعات. پولی را که توان از دست دادنش را ندارید خرج نکنید. دقیقاً بپرسید چه هزینه‌ای دارد، چه چیزی می‌گیرید و آیا می‌توانید پولتان را پس بگیرید. دربارهٔ زمان خودتان با خود صادق باشید.

فهرستی در پرسش‌هایی که پیش از پیوستن به کسب‌وکار آنلاین باید بپرسید نوشته‌ام. هدفش ترساندن شما نیست. هدفش این است که حس کنید خودتان تصمیم می‌گیرید.

و به یاد داشته باشید: همهٔ کسانی که شروع می‌کنند موفق نمی‌شوند. نتایج بسیار متفاوت است و به تلاش، شرایط و بسیاری چیزهای دیگر بستگی دارد. هیچ‌کس نمی‌تواند نتیجه را به شما وعده بدهد و هر که بدهد باید شما را محتاط کند.

و احساس گناه؟

بسیاری از ما وقتی چیزی برای خودمان می‌خواهیم احساس گناه می‌کنیم، انگار زمانی که برای برنامه‌های خودمان می‌گذاریم از فرزندانمان گرفته شده است. آن حس را خوب می‌شناسم. دربارهٔ آن در عذاب وجدان مادر شاغل نوشته‌ام.

چیزی که به من کمک کرد: ساختن چیزی که در بلندمدت سهم بیشتری از شما را به خانواده‌تان می‌دهد، خودخواهی نیست. می‌تواند راهی برای مراقبت از آن‌ها باشد. فقط خودتان می‌توانید تشخیص دهید که برای زندگی شما درست است یا نه.

در یک هفتهٔ شلوغ چطور وقت پیدا کنم؟

با حفظ یک بازهٔ کوچک و گرفتن ایده از دیگران. در مدیریت زمان برای مادران شاغل آنچه برای من جواب داد را به اشتراک گذاشته‌ام، مثل برنامه‌ریزی هفته در روز یکشنبه و داشتن یک ساعت ثابت برای خودتان.

لازم نیست بیشتر انجام دهید. باید متفاوت انتخاب کنید، هر بار یک ساعت.

یک قدم کوچک برای همین هفته

یک ایدهٔ ملایم: این هفته یک ساعت به خودتان بدهید. از آن برای دیدن وبینار رایگان استفاده کنید، آنچه فکر می‌کنید را بنویسید و به حس خودتان توجه کنید. علاقه‌مند، کنجکاو، مردد؟ همهٔ این‌ها پاسخ‌های مفیدی هستند.

زمان مناسبی وجود ندارد. فقط قدم کوچک بعدی هست، وقتی آماده باشید. و اگر آن زمان الان نیست، آن هم کاملاً اشکالی ندارد. همیشه می‌توانید برگردید.

پرسش‌های متداول

اگر واقعاً الان وقت ندارم چه کنم؟

در این صورت صبر کردن کاملاً اشکالی ندارد. اما منتظر دورهٔ آرام ماندن اغلب یعنی برای همیشه منتظر ماندن. اولین قدم می‌تواند به کوچکی دیدن یک وبینار رایگان یا خواندن باشد و بیشتر از یک ساعت از شما وقت نمی‌گیرد.

اگر از شکست بترسم چه کنم؟

این ترس طبیعی است. همهٔ کسانی که شروع می‌کنند موفق نمی‌شوند و نتایج بسیار متفاوت است. کوچک شروع کنید، هرگز بیشتر از آنچه توان از دست دادنش را دارید خرج نکنید و پیش از تعهد به هر چیزی پرسش‌های صادقانه بپرسید.

آیا اصلاً زمان مناسبی وجود دارد؟

به‌ندرت. زمان‌های بهتر و بدتر هست، اما زندگی کمتر خودبه‌خود آرام‌تر می‌شود. آنچه کمک می‌کند این است که مشخص کنید در زندگی فعلی‌تان یک قدم کوچک و واقع‌بینانه چه شکلی دارد.